به گزارش پایگاه خبری «عصر معدن» به نقل از صداوسیما، هوشنگ گودرزی درباره میزان تولید شمش آلومینیوم در کشور افزود: ظرفیت اسمی تولید شمش الومینیوم کشور 757 هزار تن است که در واقع به علت مشکلات متعددی که در تامین مواد اولیه و ناترازی انرژی مانند برق و گاز وجود دارد، حداکثر تولیدی که داریم حدود 630 تا 640 هزار تن در سال است.

وی ادامه داد: از حدود 640 هزار تن شمش تولیدی در سال، 450 هزار تن در بازار داخلی مصرف می‌شود و مابقی آن صادر می‌شود.

رئیس سندیکای صنایع آلومینیوم ایران گفت: البته صادرات شمش‌های آلومینیوم نیز برای تامین ارز است تا بتوانند از این طریق مواد اولیه مورد نیاز خود را برای تولید شمش مانند پودر آلومینا، قطعات و ملزومات مورد نیاز صنایع که عمدتا وارداتی است، به دست بیاورند.

وی افزود: اگر صنایع بالادستی بتوانند ارز مورد نیاز خود را از داخل تامین کنند، مواد اولیه بیشتری به صنایع پایین دستی داخلی اختصاص می‌دهند که اکنون تأمین ارز به چالش اساسی برای همه صنایع تبدیل شده است.

گودرزی گفت: البته قیمت شمشی که صنایع بالادستی ما صادر می‌کنند، در مقایسه با نرخ جهانی بسیار پایین است، یعنی قیمت شمش صادراتی صنایع بالادستی حداکثر ال‌ام‌ای (LME) بعلاوه چهل دلار است، در حالی که اگر ما بخواهیم همین شمش را از کشور‌های دیگری وارد کنیم، متوسط قیمت آن (LME) بعلاوه 170 تا 180 دلار است.

گفتنی است؛ بورس فلزات لندن London Metal Exchange (LME)؛ مرجع اصلی قیمت گذاری جهانی فلزات پایه مانند مس، آلومینیوم، روی و سرب است. وقتی گفته می‌شود (دلار 40 + LME) یعنی قیمت هر تن آلومینیوم بر اساس نرخ روز در بورس فلزات لندن به اضافه 40 دلار در هر تن است که مبنای محاسبه قیمت شمش صادراتی است. قیمت جهانی شمش آلومینیوم در بورس فلزات لندن 2850 تا 2900 دلار است که بعلاوه 40 دلار برای هزینه‌های مازاد و حاشیه سود لحاظ می‌شود.

وی افزود: در سندیکای آلومینیوم به دنبال این هستیم که شمش‌های تولید داخل به صنایع پایین دستی اختصاص داده شود تا هم ارزش افزوده ایجاد شود و هم به جای شمش خام، محصول نهایی صادر کنیم. چون ارزش افزوده‌ای که در این صنعت ایجاد می‌شود بیش از هزار و صد دلار خواهد بود.

رئیس سندیکای صنایع آلومینیوم ایران گفت: در صدد هستیم، مجوز‌های لازم را برای ورود موقت شمش صادراتی صنایع بالادستی که در مناطق ویژه و مناطق آزاد قرار دارند (مانند سالکو و المهدی) به سرزمین اصلی بگیریم و شمش‌های صادراتی آنها را به همان نرخی که صادر می‌کنند، حتی 20، 30 دلار گران‌تر بخریم و به صنایع پایین دستی که از نظر کیفی ظرفیت و قابلیت صادرات دارند، تحویل بدهیم تا صنایع پایین دستی ما بتوانند این جنس را به یک محصول نهایی و با ارزش افزوده بالاتر تبدیل و صادر کنند.

وی افزود: با این اقدام هم صنایع پایین دستی ما به ظرفیت کامل می‌رسد، هم اشتغال بیشتری ایجاد می‌شود و صادرات محصول با ارزش افزوده بالاتر به دست می‌اید، اما تاکنون این توافق حاصل نشده است، پیگیر آن هستیم و امیدواریم به نتیجه برسد.

گودرزی درباره ظرفیت خالی صنایع نیز گفت: هم اکنون در صنایع بالادستی، حدود 120 هزار تن ظرفیت خالی وجود دارد، در حالی که ظرفیت اسمی ما بیشتر از 757 هزار تن در سال است، اما میزان تولید واقعی ما به حدود 640 هزار تن در سال می‌رسد که اگر شرایط فراهم شود این مابه التفاوت می‌تواند تولید شود.

وی افزود: ضمن اینکه اکنون صنایع پایین دستی ما نیز هیچ کدوم با صد در صد ظرفیت کار نمی‌کنند و متناسب با شرایطی که دارند از سی درصد تا حدود هفتاد درصد ظرفیت تولید می‌کنند.

رئیس سندیکای صنایع آلومینیوم ایران گفت: اکنون صنایع پایین دستی نیاز بازار داخلی را به طور کامل تامین می‌کنند و مشکلی در این خصوص وجود ندارند، اما در صادرات محصولات نهایی به کشور‌های همسایه با مشکل مواجه‌اند که دلیل آن نیز این است که بازار کشور‌های همسایه را کشور ترکیه دردست گرفته است.

وی افزود: به خاطر اینکه کشوری مثل ترکیه شمش مورد نیاز صنایع خود را ارزان‌تر از صنایع داخلی ما به دست می‌آورد حتی شمش‌های صادراتی کشور ما را پایین‌تر از قیمت جهانی می‌خرد، بنابراین بازار‌های منطقه‌ای را در دست گرفته است، بطور نمونه حتی کشور افغانستان هم سیم و کابل مورد نیاز خود را از کشور ترکیه تامین می‌کند.

گودرزی گفت: علت آن نیز این است که شمش‌های ما به کشور ترکیه ارزان‌تر صادر می‌شود و قیمت شمش صادراتی به کشور ترکیه به طور مثال lme به علاوه 40 دلار یا ثابت است، اما همان شمش در کشور ما به صنایع پایین دستی lme به علاوه 400 دلار و حتی بیشتر تحویل داده می‌شود.

رئیس سندیکای صنایع آلومینیوم ایران افزود: بنابراین وقتی که تولید کنندگان صنایع پایین دستی ما بتوانند شمش‌های صادراتی خودمان را با همان قیمت lme به علاوه 40 دلار تهیه و به محصول نهایی تبدیل کنند، می‌توانند در بازار‌های کشور‌های همسایه رقابت کنند، اما اکنون مشکل صنایع پایین دستی ما اختلاف 5 دلار و 10 دلار نیست بلکه اختلاف قیمت مواد اولیه صنایع داخلی با کشوری مانند ترکیه بسیار زیاد است.

گودرزی گفت: ضمن اینکه صنایع پایین دستی ما مشکل تامین ارز دارند. در واقع صنایع پایین دستی ما باید مواد اولیه را به قیمت ارز آزاد تهیه و به محصول نهایی تبدیل و صادر کنند، اما ارز حاصل از این صادرات باید با یک نرخ کمتر از ارز آزادی که مواد اولیه خریداری کرده‌اند، در تالار اول عرضه کنند که این یکی از مشکلات اساسی است و هیچ تولید کننده‌ای به دنبال تولید محصول نهایی و صادرات آن نمی‌رود.